Black bone
Kahapon itinapak ko—sa marahil huling pagkakataon— ang paborito kong sapatos sa paborito kong lugar. Black bone, Vans. Madungis. Kupas na pagkakaitim. Kaliwa't kanang lumalaking siwang sa gilid. Laspag na mga swelas. At sa paborito kong lugar? Malawak. Madungis. Kupas na ang mga upuan. Kaliwa't kanan ang mga naglalakad at nag-iingay. At laspag na ang mga palikuran, ganito ang larawan ng Sintang Paaralan. Pero gaya sa lahat ng pagkakataon, hindi dapat hinuhusgahan ang isang bagay o tagpo sa kung papaano ito inilalarawan sa atin. Dahil lagi't lagi, alpas sa bawat pigura ng mga bagay-bagay ang pakiramdam na ipinapahiwatig, ipinadarama, at ibinabalik ng mga ito sa atin. Binili ko ang sapatos na ito sa isang tiange sa Riverbanks. Hindi yon original. Peke. Tanda kong binili ko pa yon Oktubre noong taong 2018. Pamasok sa school. Pares sa short. Sa maong. Sa slacks. Sa polo— plus shorts. Basta sa lahat. Minsan pinanglalaro ko rin kung sakaling mahaba ang vaca...